วันที่ 30 ธันวาคม 2550

วันนี้มีนัดกับโกวเหมียว อาม่า โกวณากับโกวไหม ไปเขาดินกัน

คนต้นเรื่องคือปาป๊าเนื่องจากว่าไม่เคยไปเขาดินมานานมากๆแล้ว ตอนนี้มีลูกเลยเป็นโอกาสอันดีที่จะได้แวะเวียนไปชื่นชมบรรยากาศเก่าๆสมัยเด็กๆกันได้อีก(โดยมีลูกมาอ้าง กั่กๆ)

ก่อนหน้านี้ซักสองเดือน มาม้าเคยพาหนูมาเที่ยวเขาดินแล้ว กับเพื่อนๆบ้านกุ๊กไก่(แต่ไม่ได้โพสต์ในได อิอิ) คราวก่อนก็ยังเดินไม่ทั่วแหล่ะ

คราวนี้มาถึงกันสิบโมงก็เริ่มตะลุยกันเลย ดูลิง ดูเสือ ดูหมี ดูงู ดูฮิปโป สารพัดสัตว์ และเนื่องจากว่าวันนี้เป็นวันหยุดยาวแล้ว คนเลยมาเที่ยวเขาดินกันเยอะ

ส่วนวิลล์ก็ฟอร์มเดิม..เห็นคนแยะหน่อย ก็ร้อง “อุ้มๆๆๆ” ยังดีวันนี้มีมือเปลี่ยนหลายมือ ปาป๊าเลยไม่เมื่อยมากเท่าไหร่ แต่ขนาดไม่เมื่อยป๊ายังลิ้นห้อยเลย กลับถึงบ้านก็บ่นปวดแขน ปวดหลัง

วันนี้แย่หน่อย เจอคนนิสัยไม่ดีแยะมากๆ อย่างตอนหนูยืนดูฮิปโป “แม่มะลิ” อยู่หน้าตู้กระจก ก็คนมันแยะแหล่ะอย่างที่บอก..กว่าเราจะได้ดูฮิปโปก็ต้องรอคนชุดหน้าที่ออกันอยู่ที่หน้าตู้กระจกออกไปซะก่อน ถึงจะได้เห็น แต่มีเด็กข้างหลังร้องเสียงดังว่าไม่เห็นๆ แม่เค๊าก็บอกลูกว่า “ก็แหวกๆตรูดด(ขออภัย..ใช้คำไม่สุภาพ)คนข้างหน้าเข้าไปสิ เดี๋ยวก็เห็นเอง”

ปาป๊ากับโกวเหมียวหันมามองหน้ากันแล้วส่ายหน้าเลย บอกเฮ่อ..แม่สอนลูกแบบนี้ แล้วลูกโตขึ้นจะเป็นคนแบบไหนกันหนอ

กลับจากเขาดินแล้ว มาม้ารีบกลับบ้านไปหมักปีกไก่ทอดเกลือเอาไปช่วยงานปีใหม่บ้านอี๊ต๋า ส่วนปาป๊าขอแวบไปนวดหน่อย เนื่องจากหลังเดี้ยง อุ้มหนูมากเกินไป

(บ้านอี๊ต๋า มาม้าไม่ได้หยิบกล้องมาถ่ายรูปเลย มัวแต่สาละวนกับการช่วยเค๊าเตรียมของกิน นึกได้อีกที ก็ดึกมากแล้ว เลยไม่ถ่ายซะเลย)

วันที่ 31 ธันวาคม 2550

วันนี้เป็นวันสิ้นสุดปีของปี 2550 มาม้าฉลองวันสิ้นปี ด้วยการอยู่กับหนูสองคน อิอิ..ปาป๊าออกไปตีกอล์ฟแต่เช้า ส่วนพี่อี๊ดกับพี่ไร..มาม้าให้หยุดงานสองวัน ถือซะว่าเป็นวันหยุดปีใหม่ก็แล้วกัน

หนูป่วนแต่เช้า..กว่าจะงัดหนูไปอาบน้ำได้เนี่ย ต้องเกลี้ยกล่อมกันอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง วิลล์ต่อรองมาม้าสารพัด สลับกับบีบน้ำตาร้องไห้ เฮ่อ..

มาม้า..วิลล์นอนอยู่

มาม้า..วิลล์ยังไม่ตื่น

มาม้า..วิลล์ไม่อยากอาบน้ำ ไม่อยากแปรงฟัน บลาๆๆๆ

จนสุดท้าย มาม้าอ่อนใจกับการพูดดีๆกับหนูแล้ว..เปล่าเลย มาม้าไม่ได้ดุหนูซักคำเลยนะลูก แต่มาม้าใช้วิธีบังคับขืนใจหนูแทนต่างหาก จับหนูถอดเสื้อ ถอดกางเกง ถอดแพมเพิร์สแล้วพาหนูเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ วิลล์ร้องกี๊ดๆๆสลับกับไม่ยอม ปากก็ร้องว่าไม่อาบน้ำๆ น้ำตาก็ไหลพรากๆๆไปตลอด

กว่าจะปล้ำกับหนูเสร็จก็เกือบเก้าโมง..พาหนูลงมากินข้าวเช้า..กำลังกินไปได้ครึ่งๆกลางๆ โกวเหมียวกับโกวณาก็มารับพอดี

อิอิ..โกวเห็นใจมาม้าที่จะต้องปล้ำหนูอยู่คนเดียว เลยอาสามารับมาม้า เพราะว่าวันนี้อาม่าจะไปคิงพาวเวอร์ซื้อของกัน

มาม้ายังไม่เคยไปที่นี่เลย มีแต่คนบอกว่าใหญ่และสวย เอาหล่ะ ไปเปิดหูเปิดตาซะหน่อย ของหน่ะคงไม่ได้ซื้อแน่ๆมีลิงไปด้วยทั้งคน

หนูวิ่งวุ่นไปทั่วเลย ตรงนั้นที ตรงนี้ที ยังดีนะ โกวเหมียวช่วยมาม้าไว้ได้แยะเลย อุ้มหนูบ้างหล่ะ พาไปวิ่งเล่นบ้างหล่ะ

อาม่าแวะร้าน Bally ซื้อรองเท้า หนูได้ที เอากล้องมาม้ามาถ่ายเล่นใหญ่เลย (เด็กๆเนี่ยชอบเล่นกล้องของจริงกันซะเหลือเกิน ของเด็กเล่นก็ไม่เอาด้วยนะ)

อาม่าได้รองเท้าแล้ว เราขึ้นไปกินบุฟเฟต์กันที่ห้องอาหาร “รามายะนะ” ชั้น3 ขนาดไปถึงตอนเพิ่งเปิดร้าน คนยังแยะเลย

ออกนอกสถานที่ทีไรเป็นแบบนี้ทุกที หนูมักจะกินน้อย..นั่นก็ไม่เอา นี่ก็ไม่เอา สุดท้ายโกวณาไปยกเยลลี่มาให้ ยกซดใหญ่เลย กั่กๆๆแล้วมันจะไหลออกจากถ้วยไม๊หล่ะลูก

กินเสร็จแล้ว อาม่าก็อุ้มหนูไปดูพี่คนสวยตีขิม..โหวววววว..หนูจ้องไม่วางตาเลย อย่างนี้มาม้าต้องไปขุดขิม สวมวิญญาณอังสุมาลิน(อวบบบบบ)เล่นให้หนูดูบ้างแล้วหล่ะ อิอิ ฮ่าๆว่าแต่ขิมมาม้า ไปซุกอยู่ส่วนไหนของบ้านหว่า อิอิ จะหาเจอไม๊เนี่ย (ถึงหาเจอตอนนี้ก็ตีได้เพลงเดียว กั่กๆๆ)

ตกบ่ายโกวณา อาม่า โกวไหม ยังตะลุยซื้อเครื่องสำอางค์กันต่อ ส่วนมาม้าพาหนูไปนอนในเลาจ์ของคิงพาวเวอร์

ปาป๊าตีกอล์ฟเสร็จก็โทรมาบอกว่ารอเราอยู่ที่ชิดลม เดี๋ยวให้โกวเหมียวแวะเตะส่งให้ด้วย

ช่วงปีใหม่เนี่ย แทบจะไม่ได้หยุดอยู่บ้านกันเลย ซื้อของฝากญาติๆครบแล้ว ก็ชั่งใจกันอยู่ว่าจะไปเอ็มโพเรียมกินข้าวกันต่อดีรึเปล่า สุดท้ายมองหน้าป๊าก็รู้ใจ กลับบ้านกันดีกว่า..พักกันซะหน่อย

มาม้ากลับไปทำข้าวให้ป๊ากับหนูกิน ป้ายูรที่อยู่อีกซอยนึงก็มาชวนไปงานปีใหม่ที่บ้านด้วย แต่ป๊ากับมาม้าอ้างสารพัดเลย เพราะว่าเหนื่อยจริงๆแล้วก็ไม่มีคนอยู่บ้านด้วย ป้ายูรเลยใจดี ตักข้าวผัดกับขนมจีนมาให้เรากินกัน

ปาป๊านั่งดูหนัง x-men ไตรภาคอยู่ข้างล่าง มาม้าพาหนูขึ้นนอนแล้วเผลอหลับไปกับหนูตอนไหนไม่รู้ มารู้ตัวอีกที ตอนแถวๆบ้านเราเค๊าจุดพลุกันเสียงดังสนั่นหวั่นไหวมากๆ เลยได้ตื่นมาสวัสดีปีใหม่กับป๊า

เฮ่อ..ผ่านไปอีกปีแล้วสินะ..ปีที่ผ่านมา มีหลายๆอย่างเกิดขึ้นในชีวิตของพวกเรา ทั้งดีและร้าย แต่เราก็ผ่านมันมาได้เป็นอย่างดี แต่ที่แน่ๆปีหน้าเราจะมีน้องมาอยู่ในบ้านกับเราเพิ่มขึ้นอีกคนแล้วนะจ๊ะลูก

รักลูกมากๆจ้า

มาม้าเอง