วันที่ 19 มกราคม 2551
วันนี้อาม่าจ๋าจัดงานทำบุญออฟฟิศ เพื่อเป็นการเสริมสร้างสิริมงคลและเพื่อให้สิ่งดีๆเข้ามาที่บริษัทฯ ช่วงปีที่ผ่านมา ก็เจอเหตุการณ์ย่ำแย่กันมาหลายรอบ แต่พวกเราก็ผ่านอุปสรรคนั้นไปได้ด้วยดี
อาม่านิมนต์พระจากวัดราชสิงขร แถวๆตรอกจันทร์
เริ่มพิธีกันตั้งแต่10โมงเช้า สวดมนต์ให้พร
ตักบาตร...
ถวายอาหารเพล
กรวดน้ำ รดน้ำมนต์ เป็นอันเสร็จพิธี
ส่วนพวกอาหาร อาม่าทำขนมจีนน้ำยากับไข่พะโล้หม้อยักษ์มาจากโรงงาน เพื่อนอาม่าก็เอาพวกแกงไตปลา แกงเหลือง น้ำพริกปลาร้า ส่วนพี่ที่เป็นหัวหน้าฝ่ายการเงินก็เอาหมูสเต๊ะมาช่วย พี่หัวหน้าฝ่ายบัญชีก็ทำต้มยำกุ้งมะพร้าวอ่อนกับผักผักบล๊อกโครี่ใส่กุ้งมาถวายเช่นกัน แล้วยังข้าวมันไก่เจ้าอร่อยจากแถวๆตรอกจันทร์เช่นกัน ขนมนมเนยเพียบพร้อมสรรพ
เสร็จงานแล้วก็อิ่มบุญอิ่มท้องกันไปทั้งบริษัทฯเลย
ช่วงบ่ายหลังจากเสร็จงานทำบุญ เราก็กลับบ้านกัน เย็นนี้คุยกันกับปาป๊าแล้วว่าคงจะไม่ออกไปซิ่งไหน เหนื่อยเหลือเกินช่วงนี้ อยู่บ้านกันดีกว่า มาม้าว่าจะทำข้าวให้ป๊ากินเอง ไม่ต้องออกไปกินกันข้างนอก (ปกติปาป๊าจะพาเราออกซิ่งตอนทุกเย็นวันเสาร์ ก็ไปชิดลมบ้างหล่ะ เอ็มโพเรียมบ้าง เซ็นทรัลเวิร์ลบ้าง) แล้วมาม้าอยากพาหนูไปเล่นน้ำที่สระว่ายน้ำหมู่บ้านด้วย ย้ายมาจะครึ่งปีแล้ว หนูยังไม่มีโอกาสลงน้ำสระซักที
จับหนูกินข้าวเย็นตอนสี่โมงกว่าๆเสร็จ พักย่อยกันแป๊ปนึงแล้วเราก็เดินไปที่สระน้ำกัน แวะเรียกน้าแหม่มกับพี่เป้ย เพื่อนบ้านของเราไปเล่นน้ำด้วยกัน โชคดีจังที่น้าแหม่มกำลังจะพาพี่เป้ยไปว่ายน้ำเหมือนกัน หนูเลยมีเพื่อนลงน้ำ
เป็นอย่างที่มาม้าคาดไว้ไม่ผิด..หนูกลัวน้ำอีกตามเคย เห็นสระว่ายน้ำใหญ่ๆทีไร เป็นกลัวทุกที คงเป็นผลจากการที่มาม้าไม่ได้พาหนูลงสระว่ายน้ำแต่เด็ก (ถ้าเป็นกาละมังที่บ้านหล่ะก็..เท่าไหร่เท่ากัน) ก็เลยทำให้หนูกลัวสระกว้างๆ
น้าแหม่มเพื่อนบ้านของเราน่ารักมากๆ พยายามชักจูงหนูให้ลงสระเด็กให้ได้ ดูแลทั้งลูกตัวเองแถมยังช่วยดูแลหนูอีก ขอบคุณมากๆเลย
แต่ก็ไม่สำเร็จ..หนูขอไปลงสระอนุบาลที่ลึกแค่เข่า อิอิ ไม่เป็นไร มาม้าไม่อยากบังคับหนู ค่อยๆเป็นค่อยๆไปก็แล้วกัน แต่สระนี้เนื่องจากแทบจะไม่มีคนลงเลย สกปรกเล็กน้อยเพราะว่ามีฝุ่นกับพวกขนนกตกลงไปเหมือนกัน แต่หนูแค่เดินๆผ่านน้ำ มาม้าก็เลยคิดว่า ช่างเหอะ
ที่มาม้าขำสุดๆก็คือว่าหนูคงตื่นเต้นมากๆ ตะกี๊เพิ่งจะชิ๊งฉ่องมาจากบ้าน นี่บอกอีกแล้วว่า วิลล์ปวดฉี่ๆ ก็เลยให้พี่ไรพาลงไปเข้าห้องน้ำ
ทีนี้เลยลองชวนหนูมาลงสระเด็กดู ให้เอาขาจุ่มๆน้ำตรงที่กั้นระหว่างสระเด็กกับสระผู้ใหญ่ละกัน น้าแหม่มกับพี่เป้ยก็เข้ามาชวนวิลล์ให้เอาตัวจุ่มน้ำเป็นระยะๆแต่สงสัยเครื่องหนูยังไม่ติด ก็เลยบอกไปว่า วิลล์เล่นตรงนี้ดีกว่า
อีกพักนึง..สงสัยตื่นเต้นจัด..วิลล์ปวดฉี่ อีกแล้ว กร๊าก..รอบสอง..สงสัยตื่นเต้นจริงๆนะเนี่ย
วอร์มอัพ(จิตใจ)จนได้ที่ น้าแหม่มก็เลยชวนอีกที คราวนี้ขอยืมห่วงยางพี่เป้ยมาให้วิลล์เล่น แรกๆหนูก็ยังไม่กล้า จนซักพัก น้าแหม่มเลยอุ้มหนูให้หย่อนตัวลงไปในห่วงยาง..กี๊ดดดดดดดดด ยอมแล้วเฟ้ย มาม้าดีใจสุดๆๆ แถมหนูเล่นไม่ยอมขึ้นด้วย กั่กๆ
วันที่ 20 มกราคม 2551
วันนี้เราสามคนต้องไปงานแต่งงานแถวๆบางนา แทนอากากับอาม่า..เจ้าบ่าวเป็นเพื่อนสมัยป๊าเรียนอัสสัมฯธนบุรี แล้วก็เป็นเพื่อนสมัยป๊ายังอยู่บ้านที่สี่แยกบ้านแขกด้วย
เสร็จจากงานแต่ง..มาม้าขอแวะเซ็นทรัลบางนาหน่อยนึง..ว่าจะแวะซื้อของส่วนตัวผู้หญิงนิดหน่อย..ท้องเริ่มโตแล้ว..ของเก่าเริ่มคับ อิอิ
ส่วนวิลล์กับปาป๊าอยู่โน่น..แผนกของเล่นเด็ก กลับมาเจอกันอีกที ป๊าสอยสัตว์ป่าเป็นเซ็ตมาให้วิลล์เซ็ตนึง..หน้าบานเชียวลูก
วันนี้ตั้งใจกับป๊าว่าเสร็จธุระแล้วจะขอไม่เข้าไปตอกบัตรบ้านอาม่าวันนึง..กลับบ้านเลย เพราะว่าเหนื่อยมาก..แล้วก็กะว่าจะให้ป๊าพาวิลล์ลงสระน้ำอีกรอบด้วย เผื่อเครื่องติด จะได้เลิกกลัวสระซักที
วันนี้โกวเหมียว โกวณากับโกวไหมเลยมาหาวิลล์ที่บ้านแทน อิอิ ลุ้นกันตัวโก่งว่าหนูจะปอดแหก..ไม่กล้าลงน้ำไม๊
วอร์มอัพรอบแรก
วอร์มอัพรอบสอง..
วอร์มอัพอยู่เกือบยี่สิบนาที..ถึงได้ลงน้ำได้ เฮ่อ
(ถ้าหุ่นป๊าสะท้านใจเพื่อนๆไดคนใด..ก็ขออภัยไว้ณ.ที่นี้ด้วย อิอิ)
วันที่ 22 มกราคม 2551
มาม้าขอลางานวันนึง..เพราะว่าวันนี้กะว่าจะพาหนูไปสมัครเรียนซัมเมอร์ที่ อนุบาลปษิตา นัดกับปาป๊าไว้หลายรอบแล้วว่าสงสัยต้องไปสมัครซักที ก็ยังไม่ได้ทำ เค๊าจะปิดรับสิ้นเดือนนี้แล้วด้วย...วันนี้เลยเช็คตารางกับป๊าได้ลงตัวพอดี
อยากให้หนูไปเรียนซัมเมอร์ก่อน..ลองดู จริงๆยังไม่อยากให้หนูไปโรงเรียนเท่าไหร่ คิดถึงอ่ะ อิอิ..แต่คิดว่าส่งหนูไปเตรียมความพร้อมก่อนดีกว่า (จริงๆก็ส่งไปให้มีเพื่อน ไปให้มีที่เล่นใหม่นั่นแหล่ะ)
ไม่อยากให้เริ่มเรียนชั้นเตรียมฯตอนพฤษภาคม เพราะว่ามิถุนายนนี้ มาม้าก็จะคลอดน้องแล้ว เดี๋ยวหนูจะคิดว่า พอน้องคนใหม่จะมา หนูก็โดนระเห็จไปโรงเรียน (มีเพื่อนหลายๆคนไปคุยกับหมอมาว่า อย่าให้มีการเปลี่ยนแปลงในชีวิตของเค๊า ในช่วงที่ใกล้ๆจะมีน้องคนใหม่ ไม่งั้นเค๊าจะเข้าใจผิด..จริงเปล่าไม่รู้ แต่คิดว่าวัยของหนูก็พอจะไปโรงเรียนได้แล้วหล่ะ)
ตอนมาม้าคุยกับครูจ๋า..มาม้าเลยให้พี่ไรพาหนูไปด้อมๆมองๆหน้าห้องเรียน
คุยกับครูจ๋าเสร็จ..จ่ายเงินเรียบร้อย..กี๊ดดดดดดดด..วิลล์หาย
กั่กๆๆไปโผล่อยู่โน่นนนนน..เข้าห้องเรียนกับเค๊าเฉย
(กั่กๆสงสัยรู้เนอะ..ว่าเราอยู่บ้านกุ๊กไก่ กั่กๆๆ)
อีกพัก พอเพื่อนๆเปลี่ยนไปเข้าอีกห้องนึง หนูก็ตามไปด้วย ไปนั่งกินนมกับเค๊า..วาดรูปกับเค๊า นั่งเรียนด้วยเฉยเลย อิอิ
อยู่ได้ครึ่งชั่วโมงกว่า..ก็เลยกวักมือเรียกหนู บอกว่าจะกลับกันแล้ว ป๊าต้องกลับไปทำงานต่อ เพราะว่ามีประชุม ส่วนเราก็ซิ่งกลับบ้านกัน
ถึงวันไปโรงเรียนจริงๆ วิลล์จะท่าดีทีเหลวรึเปล่าน้อ..เดี๋ยวลองลุ้นกันดูละกัน แต่ครูจ๋าแนะนำว่าให้มาเฝ้าแค่วันเดียวพอ ถ้าวิลล์ท่าทางไปไหว ก็ไม่อยากให้มา เพราะว่าเด็กจะกังวล เรียนๆไปก็จะวิ่งมาดูว่า แม่หรือพี่เลี้ยงยังอยู่รึเปล่า ทำให้ไม่มีสมาธิในการเรียน
ครูจ๋าบอกว่าเด็กร้องเป็นเรื่องธรรมชาติ ซักอาทิตย์นึง..ส่วนใหญ่ก็จะดีขึ้นเอง คนที่ต้องทำใจส่วนใหญ่จะเป็นพ่อแม่ ที่ยังเป็นห่วงลูกแล้วก็ไม่อยากจะปล่อยลูกไว้ที่โรงเรียน
วันนี้ที่เราไป ก็มีน้องคนนึง เพิ่งมาโรงเรียนวันที่สอง ร้องไห้ตลอด ให้ครูอุ้มตลอด พอคุณครูวางลง..ก็ยืนร้องไห้จ้าเลย เฮ่อ..เห็นแล้วก็สงสารอ่ะ ถึงวันมาเรียน วิลล์จะเป็นอย่างนี้ไม๊น้อ
รักวิลล์มากๆครับ
มาม้า
|
