วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2551

หลังจากป่วยเป็นอะไรไม่รู้มาอาทิตย์นึงแล้ว วันนี้อาการดีขึ้นเล็กน้อย..ร่าเริงพอสมควร แต่..อาการไอกับหวัดมาจากไหนไม่รู้อ่ะ

สายๆออกจากบ้านไปตอกบัตรบ้านอากงอาม่าเช่นเคย

วิลล์เริ่มไอหนักขึ้น แล้วก็จามทีก็มีน้ำมูกย้วยออกมา..กลางวันไม่หลับไม่นอน เล่นๆๆอย่างเดียว จนสุดท้ายก็เลยเวลานอนกลางวันไปแล้ว มาม้าเลยให้หนูเล่นต่อไป

ตกเย็นวันนี้เรามีโปรแกรมนัดจะไปเยี่ยมอี๊เล็กที่เพิ่งคลอดน้องที่รพ.สมิติเวช ศรีนครินทร์กัน มาม้าเลยกะว่าจะพาหนูไปหาหมอเด็กเพื่อเอายาแก้หวัดกับแก้ไอมากินด้วย

ระหว่างรอหมอ อิอิ..พ่อลูกสนุกสนาน

หาหมอแล้ว คุณหมอบอกว่า คอค่อนข้างแดง ก็ให้ยาแก้หวัด แก้ไอและยาแก้อักเสบ(ชื่ออะไรจำไม่ได้แล้ว แต่ต้องกินหลังอาหารทันที ไม่อย่างนั้นอาจทำให้มีผลข้างเคียงคือท้องเสียได้)

ไม่เคยมารพ.นี้เลย แผนกเด็กของที่นี่อลังการมากๆ ของเล่นเพียบ ตกแต่งด้วยของล่อตาล่อใจเด็ก สมแล้วที่เค๊าเรียกกันว่าเป็นรพ.เด็กแห่งหนึ่งเลยทีเดียว

หาหมอเสร็จแล้ว เราก็ขึ้นไปเยี่ยมอี๊เล็กกัน

คุณแม่หมาดๆ สดใสมากๆๆ กี๊ดดดดดดดดน้องมีมี่ก็น่ารักสุดๆเช่นกัน ตัวกลม อ้วนปุ๊กเลย นอนแก้มกลมอยู่ในเตียง แล้วก็ทำน้ำหนักได้ค่อนข้างดีด้วยคือ 3650กรัม (โอ้ว..แม่เจ้า..มิน่าทำไมเล็กไม่คลอดเอง อิอิ ตัวใหญ่ม๊ากก)

พี่หม่องคุณพ่อหมาดๆก็เห่อลูกสาวไม่ใช่น้อย ส่วนพี่ภีม พี่ชายก็เอากล้องมาถ่ายรูปน้องมีมี่ตลอดเวลาเลย (ป๊าแอบบอกว่า ชักอยากได้ลูกสาวแล้ว น่ารักคนละแบบกับลูกชายหน่ะ อิอิ)

ในห้องพักฟื้น เสียงดังเป็นนกกระจอกแตกรัง อิอิ ผู้หญิงกลุ่มนึง ผู้ชายกลุ่มนึง โชคดีที่คนไข้น้อยมากๆ (เล็กบอกว่าคืนแรกที่คลอด มีน้องมีมี่อยู่ในห้องเด็กอ่อนคนเดียวเอง มาวันนี้มีเพิ่มอีก2 รวมแล้วทั้งหมด 3คน อิอิ)

พอสองทุ่ม พวกเราขอตัวกลับก่อน เพราะว่าวิลล์มีอาการหงอยอย่างเห็นได้ชัด คงจะง่วงด้วยเนื่องจากวันนี้ไม่ได้นอนกลางวัน แล้วก็ไม่สบายอีก

พอขึ้นรถ หนูก็หลับคร่อกคาไหล่มาม้าเลย

วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2551

เมื่อคืนตอนดึก วิลล์มีไข้สูงด้วย ประมาณ 38.7องศา มาม้าตื่นมาวัดไข้หนูตลอดคืน แล้วก็ให้เทมปร้าคิดส์หนูกินดักไข้เอาไว้

ตื่นเช้ามา งอแงเล็กน้อยแล้วก็โรยๆแบบคนไม่สบาย มาม้าให้พี่ไรต้มข้าวต้มให้หนูกินเรื่อยๆ กินน้อยๆแต่ให้กินบ่อยๆ ยังคงงดผลไม้

อาการทรงๆเรื่อยๆ ยังคงไออยู่ แต่น้ำมูกเหมือนจะมีน้อยลงนิดหน่อย

ตกเย็นหนูบ่นปวดท้องอีก..พาไปเข้าห้องน้ำก็ถ่ายออกมา (มาม้าค่อยโล่งใจหน่อย) แต่พอพักเดียว พี่ไรตะโกนบอกมาม้าว่า น้องวิลล์ท้องเสีย (มาม้ากำลังทำกับข้าวอยู่ กี๊ดดดด) อึ๊เลอะสองกองในห้องรับแขก (เฉียดฉิวผ้าม่านไปเส้นยาแดงผ่าแปด กั่กๆ) ก็เลยให้พาไปล้างก้นอีกที แล้วทำความสะอาดพื้นกันหน่อย เฝ้าดูอาการต่อไป

วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2551

วันนี้เป็นวันเกิดมาม้า ปาป๊าตื่นมาหอมแก้มมาม้าฟอดใหญ่ แล้วอวยพรวันเกิดให้ ส่วนวิลล์ก็บอกมาม้าว่า “ฉุกฉันวันเกิด” กั่กๆ

วันนี้อาการโดยรวมของหนูดีขึ้น ไม่มีไข้แล้ว ไอน้อยลงนิดหน่อย หวัดแทบไม่มีแล้วหล่ะ

มาม้าไปทำงานตามปกติ..วันนี้ปาป๊าคงไม่ได้พาไปฉลองที่ไหนเพราะว่าวิลล์เองก็ยังไม่หายดี ยังมีบ่นปวดท้องให้ได้ยินบ้างสามสี่รอบ (แต่เหมือนไม่ปวดจริงๆจังๆเพราะว่าเวลาจะขอขนม ก็จะบอกว่าวิลล์หายปวดท้องแล้ว)

ตอนเย็นมาม้ากลับบ้าน ทำกับข้าวให้ปาป๊าทาน พอทานเสร็จ ป๊าแอบมีเซอร์ไพร้ซ์เล็กน้อย ด้วยการเอา Strawberry Short Cake ของโปรดมาม้ามาให้ กี๊ดดดดด..

ป๊าบอกว่าปีนี้ไม่รู้จะซื้ออะไรให้ดี เลยซื้อเค้กละกัน กั่กๆ ปกติทุกปี ป๊าจะขอแอบหนีหนู พามาม้าออกไปทานข้าวเย็นกันข้างนอกสองคน แต่ปีนี้ ฉลองกันทั้งสี่คนที่บ้านแล้วกัน(รวมน้องไว๊ซ์ในท้องมาม้าด้วย)

เค้กน่ากินโก้ดดดด..น้องไว๊ซ์แอบเล่นเวฟวืบวาบในท้องมาม้า เหมือนจะรู้ว่าจะได้กินของอร่อย ส่วนวิลล์ก็พูดแต่ว่า วิลล์จะกิน “แอปปี้เบิ๊ดเด่”

ดูคนอยากเป่าเค้กสิ กล้องไม่มองเลย จ้องแต่เทียน อิอิ

มาม้ากินเค้กไปสองชิ้นใหญ่ๆ อิ่มพุงปลิ้นกันทั้งแม่และลูก อ้อ..รวมพ่อด้วย อิอิ

วันที่ 6-8 กุมภาพันธ์ 2551

วันนี้มีทัวร์ไหว้เจ้า มาม้าเลยลางานเตรียมตัวไหว้เจ้าอยู่ที่บ้าน เนื่องจากว่าต้องไหว้หลายแห่งเหลือเกิน ในบ้านสองที่ เจ้าในหมู่บ้านอีกห้าที่ เลยคิดว่าถ้าไปทำงานก็คงสายๆแล้วหล่ะ ลาซะเลยดีกว่า

เสร็จจากไหว้ที่บ้าน ก็ไปไหว้เจ้าที่ๆโชว์รูมป๊าหมูอีก กว่าจะเสร็จก็เกือบสิบเอ็ดโมง กลับมาลาของไหว้ในบ้าน แล้วบึ่งไปบ้านอากงอาม่าทานกลางวันด้วย

กินกลางวันเสร็จ ก็บึ่งไปโรงงานอาม่าจ๋า ไปซินเจียยู่อี่กับอาม่าล่วงหน้า (เนื่องจากพรุ่งนี้ อาม่าจ๋ามีโปรแกรมออกซิ่งแอฟฟริกาใต้อีก 15วัน กั่กๆ ลูกหลานเลยต้องรีบไปอวยพรกันวันนี้)

บ่ายแก่ๆปาป๊าซิ่งกลับมาส่งพวกเราที่บ้านแล้วเลยไปทำงานต่อ

ส่วนอาการโดยรวมของวิลล์ดีขึ้นเรื่อยๆ พอวันศุกร์ อาการไอของหนูแทบจะหายสนิทเลย ส่วนอาการท้องเสีย เป็นอยู่สองสามวันแรก แล้วเป็นเฉพาะตอนเย็น มาม้าเลยคิดว่าน่าจะมาจากยาแก้อักเสบที่หมอให้มามากกว่า(เอ..แต่ก็ให้กินทันทีหลังอาหารแล้วนะ)

วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2551

วันนี้ตอนเช้า วิลล์ไม่มีเรียนจิมโบ้แล้ว เลยอยู่บ้านเล่น

ส่วนมาม้าขอแอบไปใช้คูปองลด50%กับอี๊ต๋า สอยเสื้อผ้า AIIZ มาให้วิลล์ได้เกือบสิบตัว กั่กๆ (เสียตังค์แล้วสบายใจ เชิ๊ปๆๆ)

กลับมาตอนบ่ายโมง หนูหลับไปแล้ว วันนี้มาม้าตั้งใจว่าจะลองเตาอบใหม่ที่เพิ่งสอยมาประดับบ้านดู ว่ามันจะเวิร์คแค่ไหน เอาหล่ะ วันนี้มาทำบราวนี่สูตรน้าอ้อ http://nongaimee.diaryclub.com กันดีกว่า มาม้าไม่ได้ทำขนมมาเกือบสามปีแล้ว วันนี้ขอลองขี้มือดูอีกซักรอบดีกว่า จะสำเร็จไม๊น้อ

โอ้ว..กรี๊ดดดดดดดด..สูตรน้าอ้อ อร่อยโก้ดดดดดดดดด..กี๊ดดดดดด..ไม่หวานมากด้วย นึกได้อีกที แม่เจ้า..มาม้าชิมไปสี่ชิ้น กั่กๆๆ(มาม้าทำแบบถาดสี่เหลี่ยมจตุรัส จะได้มีขอบกรอบๆแยะๆหน่อย ชอบขอบกรอบๆเช่นกัน)

ตกเย็น พาหนูไปจุ่มน้ำที่สระในหมู่บ้าน วิลล์ยังเหมือนเดิม ขอเวลาทำใจก่อนลงน้ำ ด้วยการเดินรอบสระบ้าง อ้างโน่นนี่บ้าง กว่าจะลงสระได้ ล่อไปเกือบยี่สิบนาที สุดท้าย..วันนี้ประสบความสำเร็จนิดหน่อย ที่อย่างน้อยหนูยอมจุ่มตัวลงไปในสระน้ำ อิอิ

กว่าจะยอมลงก็ใช้เวลานานมากๆ กว่าจะยอมขึ้นจากน้ำ ก็ต้องใช้เวลานานๆอีกเช่นกัน

กลับจากจุ่มน้ำแล้ว วิลล์ก็ไปอาบน้ำ แล้วก็มานั่งกินบราวนี่มาม้า..เห็นวิลล์กินแบบนี้แล้ว มาม้าชื่นใจสุดๆ

วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2551

วันนี้ตอกบัตรบ้านอาม่าอีกตามเคย..อยู่กันจนเย็นแล้วป๊าก็พาเราไปซิ่งที่เอ็มโพเรียม

วันนี้ปาป๊าพามากินร้าน Fumi (เครือเดียวกันกับร้าน Sumo ที่เคยตั้งอยู่ตรงกลางชั้นหก ก่อนเค๊าจะ renovate ร้านอาหารใหม่หมด) มาม้าว่าอาหารอร่อยขึ้นแยะกว่าตอนใช้ชื่อร้านซูโม่อีก

วิลล์มัวแต่ป้อพี่คนสวยโต๊ะข้างๆ หนูเลยฉี่ราดโดยไม่รู้ตัว(มาม้ากำลังเลิกแพมเพิร์สภาคกลางวันแบบถาวรให้หนูอยู่) ถามทีไรว่าปวดฉี่ไม๊ วิลล์ก็จะบอกมาม้าว่า “ปวดฉี่แล้วต้องบอกนะครับ”..อืม.แล้วทำไมไม่บอกเนี่ย

(ตอนนั้นกำลังป้อพี่สาวโต๊ะข้างๆอยู่ว่า “พี่ครับ..พี่ชอบสายรุ้งสีอะไรครับ” แล้วซักพัก มาม้าก็รู้สึกว่าเหมือนมีน้ำหยดที่ใต้โต๊ะอ่ะ คิดในใจเอ๊ะ..ใครทำน้ำหกนะ..โต๊ะกินข้าวก็ไม่มีรูนินา ดูอีกที กี๊ดดดดดด..ลูกฉาน..ฉี่ราดไปแล้วอ่ะ)

รีบเปลี่ยนกางเกงให้วิลล์แบบรีบๆ หนูฟอร์มดีมาก จนพี่สาวโต๊ะข้างๆที่เช็คบิลจากไปยังไม่รู้เลยว่า หนุ่มน้อยโต๊ะข้างๆได้ฉี่ราดไปแล้ว

กินเสร็จ มาม้าซื้อของในซุปเปอร์..แล้วปาป๊าก็พาหนูมากินไอติมมาสัญญา

กินเมามันส์

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2551

วันวาเลนไทน์วันนี้ ไม่มีอะไรพิเศษสำหรับครอบครัวเรา มาม้าปาป๊าต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำงานตามปกติ

ตกเย็นพอกลับถึงบ้าน..กี๊ดดดดดดดด..วันนี้ปาป๊ากลับบ้านเร็ว โหย..แค่นี้ก็ดีใจแล้วอ่ะ (ปกติป๊าจะทำงาน กลับถึงบ้านเร็วสุดก็สองทุ่มได้)

เข้ามาถึงบ้าน ป๊าก็รีบมาหอมแก้ม..แล้วบอกว่า Happy Valentines Day แค่นี้ก็ปลื้มแล้ว

ป๊าถามว่าดีใจไม๊..ที่วันนี้ป๊ากลับถึงบ้านก่อนมาม้าอีก (อิอิ..ดีใจสิฟละ)

ป๊ารีบหยิบอันนี้มาให้..บอกว่า ของป๊าอันนึง..ของมาม้าอันนึง

ยังมีช๊อกโกแลตเยลลี่ของวิลล์อีกหลอดใหญ่หลอดนึงด้วย..วันนี้ได้ช๊อกโกแลตกันถ้วนหน้า

ป๊ารีบยื่นหน้ามาบอกว่า ยัง..ยังไม่หมด..ยังมีอีกอย่างที่อยากให้มาม้า (กี๊ดดดดดดด..นึกในใจ..ตุ้มหูเพชรรึเปล่า กร๊ากกก)ป๊าบอกว่าเห็นบ่นหลายรอบแล้วว่าอยากได้ชุดใหม่ แบบนุ่มๆนุ่มสุดๆๆนุ่มโก้ดๆๆๆ ปาป๊าเลยลงทุนกัดฟัน ซื้อเจ้านี่มาให้

มันเป็นเซตผ้าปูที่นอน ปลอกหมอนแล้วก็ผ้าคลุมผ้านวมอีกทีนึง ป๊าบอกว่านี่ซื้อแบบเจ๋งสุดๆแบบทอ 800เส้นเลย (ฮือๆๆมาม้าจะเอาตุ้มหูเพชรอ่ะ กั่กๆๆ)

(ยังไม่ได้ซักเลย..เนื่องจากแพงจัด..คำแนะนำข้างถุงบอกว่าให้ใส่ถุงซักผ้าด้วยก่อนลงซักเครื่อง เฮ่อ..ไปหามาแล้ว..มันไม่มีถุงใหญ่ขนาดนั้นเลย..สงสัยต้องได้ลงเครื่องทั้งแบบนี้เลยหน่ะ)

รักป๊า+รักวิลล์+รักไว๊ซ์นะครับ

มาม้า