12 พฤษภาคม 2551
วิลล์ไปโรงเรียนจริงๆจังๆแล้วครับ หลังจากที่มาม้าให้ไปซัมเมอร์เตรียมความพร้อมมาเดือนครึ่งกับอีกโรงเรียนนึงก่อนหน้านั้น ผลปรากฏว่า วิลล์ร้องไห้ไม่อยากไปรร. ตลอดเดือนครึ่งนั้นเลย อิอิ
จริงๆโรงเรียนที่ไปเรียนซัมเมอร์มา..มันก็ไม่ได้แย่เลยนะครับ..เพียงแต่ว่า ปาป๊ามาเปลี่ยนแนวการเรียนของวิลล์ซะก่อน แรกเริ่มเดิมที มาม้ากับปาป๊าตั้งใจอย่างแน่วแน่มากๆ(ตั้งแต่วิลล์คลอดเลย)ว่าอยากจะให้วิลล์เรียนรร.แนวบูรณาการ แล้วเราก็เล็งๆกันไว้แล้วแน่ๆที่ "รุ่งอรุณ" (จริงๆก็ไปสมัครไว้เรียบร้อยแล้วด้วย) อยากให้ลูกสนุกกับการเรียน ไม่อยากให้เครียดกับวิชาการมากเกินไปอย่างที่ป๊ากับมาม้าเคยเจอมาก่อน
แต่ท้ายสุด ปาป๊ามาปรึกษากับมาม้าว่า..ลูกเป็นผู้ชาย ปาป๊าอยากให้ลูก tough มากกว่านี้หน่อย..ถ้าเป็นเด็กผู้หญิง ป๊าจะไม่ห่วงเท่าไหร่เลย แต่นี่เรายังต้องให้ลูกอยู่ในสังคมไทย..ระบบการศึกษาก็ไม่น่าจะหนีพ้นแนววิชาการเป็นแน่แท้ บ้านเราเองไม่มีกิจการส่วนตัว..ปาป๊าเองได้ดีทุกวันนี้ก็เพราะว่ามีเพื่อนที่ดีด้วย..หลายๆอย่างประกอบเข้าด้วยกัน.. (อันนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ..เรื่องแนวทางการศึกษาของลูกเป็นเรื่องที่พ่อแม่แต่ละบ้าน ควรจะเห็นพ้องต้องกัน..ดีที่สุดก็คือต้องไปในแนวทางเดียวกัน จะได้ไม่ทะเลาะกันค่ะ)
ป๊าเลยบอกมาม้าว่า อยากให้วิลล์เข้า "เซนต์คาเบรียล" ป๊าบอกว่าที่นี่ connection ก็ดี การศึกษาเด่น ไม่ได้ต้องการให้วิลล์เรียนให้ได้ดีที่สุดในชั้น ขอแค่ให้หนูปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมได้ เรียนให้ผ่านได้ในแต่ละชันปี ไม่เป็นภาระให้ครู เท่านี้ป๊าก็พอใจแล้ว
กร๊ากกก..มาม้าฟังทีแรก..หงายหลังไปเลยลูก..มันคนละแนวกันเลยนะ กับที่เราเคยคุยกันไว้ รุ่งอรุณเนี่ย สวรรค์ของลูกเลย(มาม้าคิดเองนะ จากที่เคยฟัง จากที่เคยไปดูรร.) นั่งเรียนใต้ต้นไม้ learning by doing และอีกหลายๆอย่าง คิดเอาว่า วิลล์ต้องมีความสุขแน่ๆ
ป๊าเองก็ยังย้ำเช่นเคยว่า ไม่ได้บังคับให้มาม้าคิดแบบเดียวกัน เพียงแต่ว่า มาปรึกษาก่อน(ก่อนที่อะไรจะสายเกินไป กั่กๆ) จากเหตุผลหลายๆอย่าง และที่เราคุยกันมาหลายๆวัน..ก็เลยเห็นพ้องต้องกันกับป๊าว่า เอาหล่ะ ลองดูซักตั้ง..จะโรงเรียนไหน แนวทางอย่างไร..เราก็พยายามหาสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกแล้ว..(เท่าที่เราทำได้)
ก็เลยเป็นเหตุผลให้วิลล์ต้องย้ายรร. ยังดีที่รร.นี้ยังเปิดรับอยู่ และที่สำคัญ ใกล้บ้านม๊ากกก..ไม่เกินห้านาทีก็ถึงแล้วหล่ะ
ไปโรงเรียนวันแรก..ตอนอาบน้ำ ยังไม่เท่าไหร่..วิลล์ร่าเริงดี..แต่งตัวหล่อลงมาให้มาม้าถ่ายรูปด้วยหล่ะ

อีกมุมนึง กั่กๆ เก๊กเหลือเกิน ลูกช้านน


แต่พอปาป๊าบอกว่า สายแล้วลูก ไปโรงเรียนกันเถอะ..สภาพของวิลล์ก็เลยเป็นแบบนี้

วันต่อมา..และวันต่อมา..และวันต่อมา..สภาพของวิลล์ก็ยังคงเป็นเช่นนี้ทุกเช้า..นี่ผ่านมาสองอาทิตย์กว่าๆแล้วนะลูก..ยังคงร้องไห้ทุกเช้าเช่นเคย ตื่นมาจะถามมาม้าก่อนเลยว่า "วันนี้ไปไหน" ถ้ามาม้าเงียบ..หนูจะเริ่มร้องไห้(เหมือนแกล้งร้องนะ..แต่มีน้ำตาหยดด้วย) แล้วก็บอกว่า "วิลล์ไม่อยากไปรร"
วันนี้ก็เช่นกัน เฮ่อ


เห็นวิลล์ร้องไห้แล้วก็ปวดใจนิดๆ(แต่จริงๆมาม้าชินกับการที่วิลล์ร้องไห้ทุกเช้าแล้วหล่ะ รู้ว่าแกล้งร้อง..เผื่อฟลุ๊ก ป๊ากับมาม้าใจอ่อน จะได้อยู่เล่นที่บ้าน) นี่ยังดีนะ ป๊าเป็นคนไปส่ง เพราะว่ามาม้าเคยไปส่งหนูช่วงอาทิตย์แรกของตอนเรียนซัมเมอร์ อุ๊แม่เจ้า..ลูกน้ำตาหยด..มาม้าเองก็น้ำตาไหล..แถมถึงออฟฟิศยังโดนเจ้านายเล่นงาน กั่กๆ ป๊าเลยตัดปัญหาเป็นคนไปรับไปส่งเองเลย
ป๊ากับมาม้าคุยกันว่า..วิลล์คงร้องไห้ทุกเช้าแบบนี้จนครบเทอมแน่ๆ กั่กๆๆ แต่ก็แปลกนะ..ถามว่าวิลล์ชอบไปรร.ไม๊ครับ..วิลล์บอกว่า ไม่ชอบ แต่กลับมาถึงบ้าน ก็มีเพลงใหม่ๆมาร้องให้ป๊ากับมาม้าฟังประจำเลยนะลูก (ซึ่งตอนไปเรียนซัมเมอร์ที่อีกรร.นึงเนี่ย..แทบจะไม่เคยเห็นพัฒนาการอะไรของวิลล์ใหม่ๆเลย)
ตอนนี้มีการบ้านมาแทบทุกเย็น เป็นระบายสีรูปภาพบ้างหล่ะ จับคู่เหมือนบ้างหล่ะ วันละหนึ่งหน้า ถ้าวันหยุดก็จะมีสองหน้าให้ทำ
ทางรร.มีจดหมายมาถามว่าจะให้วิลล์เรียนพิเศษช่วงเย็นไม๊..เช่นว่ายน้ำ ศิลปะ ภาษาอังกฤษ ดนตรี เทควันโด ฯลฯ แต่มาม้ากับป๊ากะว่ารออีกซักสองสามเดือนดีกว่า ให้น้องคลอดออกมาก่อน จัดตารางลงตัวแล้ว อาจจะให้หนูเรียนพวกว่ายน้ำ ศิลปะหรือดนตรีเสริม แต่ถ้าพวกภาษาอังกฤษ จีนหรืออื่นๆกะว่ารอให้วิลล์โตกว่านี้อีกหน่อยก็ได้ ไม่ต้องรีบ
แล้วดูคนที่ร้องไห้ก่อนไปโรงเรียนทุกเช้าสิ..พอวันหยุดนะ หน้าตา(แสบบบ)เป็นแบบนี้เลย อิอิ

ป๊ากับมาม้าหวังว่า..วิลล์คงจะหยุดร้องไห้ในเร็ววันนี้นะลูก สาธุ อิอิ
อัพเดทน้องไวซ์
ตอนนี้จะครบ 37วีคแล้วครับ..มาม้ายังคงมาทำงานเหมือนเดิม กะว่าจะลาคลอดตอนวันศุกร์หน้า (38วีคพอดี กี๊ดดด..จะคลอดในรถไม๊เนี่ย)
ไวซ์ดิ้นกระจายแทบตลอดเวลา บางทีเอามือไปกดค้ำที่พุงหน่อย พี่แกถีบเปรี้ยงเลย พุงโย้ไปเป็นแถบ
หมอนัดมาม้าซาวน์อีกที วันพฤหัสหน้า..เพื่อดูน้ำหนักและความแข็งแรงของหนู และนัดตรวจปากมดลูกอีกที วันที่ 11/6 ถ้าปากมดลูกเปิด อีกวันก็รอคลอดได้เลย
ตอนนี้ที่ป๊าหวั่นใจก็คือว่า บ้านเราย้ายมาไกลจาก BH แยะเลย ไม่เหมือนสมัยพี่วิลล์ที่ยังอยู่แถวรัชดา แล้วมาม้าคลอดธรรมชาติด้วย(ถ้าสุดท้ายหนูไม่เปลี่ยนใจเอาหัวขึ้นมาอยู่บนหน้าอกมาม้านะลูก) กลัวว่าปุ๊ปปั๊ปเกิดปวดท้องตอนเช้า แล้วเจอรถติด..มาม้าได้ขึ้นหน้าหนึ่งแน่ๆ กั่กๆๆโทษฐานคลอดในรถ อิอิ
แต่เอาเหอะ..ตอนนี้มาม้าไหว้พระ ก็ขอพรให้หนูคลอดง่ายๆ(และเลือกเกิดในเวลาที่รถไม่ติดนะลูก อิอิ) แข็งแรงสมบูรณ์ เท่านี้ก็พอใจแล้วครับ
รักป๊า วิลล์&ไวซ์ครับ
มาม้า |